ESPERANSA

Güzelim yollarda tek başına yürüyen insanlar gördüm. 
Güzel insanlar yollarda tek başlarına yürüyorlardı.
Sarı, kara, kumral insanlar…
Dar sokaklarda, geniş sokaklarda yürüyorlar.
Sonsuzluğa sürecek hedefsiz bir yürüyüştü bu. 
Oysa kimileri omuz omuza gelecekti görüyordum. 
Kavuşmuyordu omuzları insanların. 
Böylesini görmek beni de korkutuyordu.
Ses seda yoktu rüzgârın uğultusundan gayrı.
Birden, aniden, bir gümbürtü koptu. 
G ü m b ü r t ü…
Bir kadının boynundan kızıl bir atkı düştü.
Bir kadın düştü.
O güzel insanlar başka yollara saçıldılar, dökülmüş bir pekmez gibi
Aktı kanları
Silen olmadı.
O güzel insanlar o güzelim yollarda yalnız kaldılar. 
Allara bulandılar
Kandırıldılar fakat kaldırılmadılar. 

Nurevşan Kırçiçek