ESPERANSA

“Öyle de oldu.. Yıllardır tekrar tekrar gördüğüm ve sanırım görmeye de devam edeceğim bu şey! Bir yanım ne olacaktı ki derken diğer yanım devam etmenin yükünü kaldırmak ile meşgul. Kaç yanım var bilmiyorum, her seferinde başka bir yanımı tanıyorum. Size de böyle oluyor mu merak ediyorum… Yaşam devam ederken kendinizi fark edebiliyor musunuz?”

Değiştiğimi fark ettiğim zamanlar çok oluyor. Bu yazıyı yazıyorum çünkü bu günde, bu halde kalmayacağımı biliyorum. Gelecekten dönüp baktığımda kendim için de okuyacak bir şey bırakmak istedim. Kendimi okumak istedim. Bu günü, dünü ve çevre zamanlarını anımsamak istedim. Nedenleri, duyguları, olayları silikleştirip unuttuğumuzu düşünüyorum. Yazınca kalıyor hissiyatım var. Yazıyorum…

Fark ediyorum da bir süre öncesine nazaran aynı şekilde gülmüyorum ve görüyorum fotoğraflarda bile, aynı şekilde konuşmuyorum, aynı şekilde ağlamıyorum, aynı şekilde sevmiyorum, aynı şekilde hayal kurmuyorum, aynı şekilde istemiyorum, aynı şekilde ağlamıyorum bile… Fakat bir süre öncesiyle aynı kalmış olduklarım da var. Paylaşmak, ortak olmak, dinlemek…

Hayat devam ederken bana sorarsanız hiçbir şey aynı kalmıyor. Kalması mümkün mü bilmiyorum ama değişimi görüyorum, yaşıyorum. Kendimde, arkadaşlarımda, ailemde, çevrede, ülkede, dünyada… Gördüğüm şeyler de pek iç açıcı değil arkadaşlar o yüzden yazıyorum. Kimse de çıkıp iyi şeyler de var demesin… Eski benliğime baktığımda neyi nerde yitirdiğimi de çok iyi görüyorum ayrıca. Çok uzakta hissediyorum. Yazıyorum çünkü bir gün hatırlamayacak olmaktan korkuyorum.

Hiç geçmeyecek gibi gelen bir duyguyu uzun süredir taşıyorum. Öfke! Aslında ayakta tutuyor ama sevgimi, güvenimi, tahammülümü ve daha bir çok şeyi alıp götürüyor. Olanlara da insanlara da öfkeliyim fakat beni dayanıksız kılan öfkem değil… duyduğum endişe. Duyulan güvenin karşılığının olmadığı gördüğünüzde güven duygusunu yitirirsiniz ve onun boşluğunu başka bir şey alır, değişirsiniz. Sevginin size karşı çıkarları olduğunu hissettiğinizde bir kandırmaca olduğunu düşünürsünüz, yitirirsiniz ve yerini başka bir şey alır değişirsiniz. Öyle ki bana duygularımız yara alıyormuş ve iyileşmiyormuş gibi geliyor o yara alan şeyin yerini başka bir şey alıyormuş gibi.. Birikip birikip kaskatı betonlara dönüyoruz!

Hayat devam ediyor ve değişiyoruz. Kimilerimiz olumlu yönde ilerlerken kimilerimiz de olumsuz anlamda değişiyor ama hayat devam ediyor. Öyle ki yerinde sayanlarımız da var. Ben ise her şeyi kurtaramayacağımı, herkesi affedemeyeceğimi ve bazı şeylerle de savaşamayacağımı hatta zorunda olmadığımı kabul ediyorum. Dağ olsa yıkılmıştı… Kendinize iyi davranın.

Görüşmek üzere…