ESPERANSA

2025’i, bu yazıyla birlikte uğurlamak istiyorum. Ve gelecek yılı, her şeyiyle karşılamaya hazır olduğumu söylemek istiyorum.

Bu yıl biraz sancılıydı. Hem fiziki hem de duygusal yaralar aldım. Fiziksel olarak iyileşmek daha kolay gibi geliyor ama zihinsel anlamda iyileşme savaşım hâlâ devam ediyor. En yakınımdaki insanların desteği, beni ayakta tutan şeylerin başında geldi her zaman. İnsanın hiçbir zaman yalnız kalmaması, bırakılmaması gerektiğine inanıyorum.

Bunun karşıtı olarak, unutmadığım insanların bana sırt çevirdiğini de gördüm. Belki onların da bana uzak kalmaya ihtiyacı vardı. Bunu kabul edip, kızmadan yoluma devam ediyorum.

Yaşam, tam olarak akmayı durdurmadan devam ediyor. Ölümler, ayrılıklar, kavgalar, terk edilişler ve insanoğlunu dibe çekebilecek ne varsa… Hepsi 2026’da da karşımıza dikilecek, eminim.

Bir yanım bu dipsizlikteyken, diğer yanım yeni insanlarla tanışmayı, dert ortağı olmayı, arkadaşlarıma sarılmayı, konserleri, müziği ve yapılacak güzel şeylerin gerçekliğiyle heyecanlanıyor. Her iki yan da yaşamaya dair ve bana ait.

Ve ben değişiyorum. Bu değişimin büyümekle ilgili olduğunu biliyorum. Netleşiyor, serpiliyorum gibi hissediyorum. Başıma geleceklerle —iyi ya da kötü fark etmeksizin— biraz daha büyümüş olarak baş edeceğim, göğüsleyeceğim için mutluyum. Eminim tökezleyip düşeceğim ama yeniden kalkacağıma inanıyorum.

2026’da yapmak istediğim birkaç şey var. Kendime karşı daha şefkatli olacağım, ihtiyaçlarımı fark edeceğim bir yıl olsun istiyorum. Dans etmeye başlamak istiyorum; kendim için bir şeyler yapma zamanım geldi de geçiyor. Kendi müzikal projelerim üzerine daha çok kafa yorup çalışmaya başlayacağım. Ürettiğim şeyleri saklamayıp, görünür kılabileceğim bir yıl diliyorum. Dostlarımla ve sevdiğim insanlarla güzel alanlar yaratmaya niyetliyim. Bana iyi gelen insanlar hâlâ var.

Her şeye yetişmeye çalışmadığım ama kendimden de vazgeçmediğim bir tempo kurmak istiyorum. Hayatımda bir yük olduğunu düşündüğüm her şeyden ve herkesten kendimi koruyacağıma da söz veriyorum. Sınır koyduğum için kendimi açıklamak zorunda hissetmediğim bir yıl olsun.

Bütün bunları yazıyorum çünkü yazmaya ihtiyacım var. Her yeni yıl geldiğinde içimde yeni başlangıçların heyecanını taşıyorum. Ama kapanacak defterlerin açık kalmasına gerek olmadığını, bu yükleri bir sonraki yıla taşımamak gerektiğini artık daha fazla hissediyorum.

Sizin için de ihtiyaçlarınızı daha iyi fark ettiğiniz, hareket etmekten korkmadığınız ve zincirlerinizi kırdığınız bir yıl olsun dileklerimi iletmek isterim. Kendinizi yalnızlaştırmayın ve yaşamı irdelemeye devam edin, vazgeçmeyin ve ağır aksak da olsa bir adım atma cüretini gösterin. Her şeyiyle hazır olduğumuz nice senelere. Seneye görüşürüz :)))))))))) (Bu espriyi yapmasaydım olmayacaktı, özür dilerim)